جعفر حميدى
355
تاريخ اورشليم ( بيت المقدس ) ( فارسى )
ميدان شد و به معاويه پيوست . در جنگ صفين ، هنگامى كه نزديك بود جنگ به نفع حضرت على تمام شود ، همو بود كه حيله كرد و دستور داد كه قرآنها را بر سر نيزهها كنند . اين حيله مؤثر افتاد ، و جنگ بىنتيجه ماند . عمرو معاويه را به پيشنهاد حكميت رهنمون گشت ، و ابو موسى اشعرى و عمروعاص از دو طرف به عنوان حكم انتخاب شدند . پيش از موعد تشكيل جلسهء حكميت ، عمروعاص ، محمد بن ابى بكر ، حاكمى را كه على ( ع ) در مصر گماشته بود مغلوب كرد ( 38 ه . ق ) و به قتل رسانيد ، و مصر را براى معاويه گرفت . در همان سال ، عمروعاص در محل تشكيل جلسهء حكميت در دومة الجندل يا اذرح حضور يافت . و ابو موسى را فريفت ، و موقعيت معاويه را مستحكمتر ساخت . در 15 رمضان 40 ه . ق ، تصادفا از كشته شدن به دست عمرو بن بكر مصون ماند ، زيرا در روز موعود حالش خوش نبود ، و امامت نماز را به خارجة بن حذافه واگذار كرده بود ، و خارجة از دست قاتل زخم كارى خورد . ( د . م . ج 2 ، ش - ل ص 1774 ) 20 . خالد بن وليد ( خالد بن الوليد بن المغيرة المخزومى ) معروف به سيف اللّه ، وفات 21 ه . ق ، از مشاهير صحابه و از بزرگان قريش . در جنگ احد با مسلمانان جنگيد . در سال 7 ه . ق اسلام آورد . در واقعهء موته شركت داشت و به زحمت سپاهيان شكست خوردهء مسلمانان را به مدينه رهبرى كرد ، و پيغمبر او را سيف اللّه لقب داد . در همان سال در تسخير مكه شركت كرد و گويند به امر محمد ( ص ) بت معروف به عزى را بشكست . در رجب سال 9 ه . ق لشكر به جنگ پادشاه مسيحى دومة الجندل برد . در زمان ابو بكر براى مسلمان كردن قبيله تميم رفت و مالك بن نويره را با اينكه تسليم شد دستگير كرد و به قتل رساند و بيوهء او را به زنى گرفت . ابو بكر او را به سبب كشتن مالك توبيخ كرد ولى علىرغم اعتراض عمر خطاب ، بر سر كار بداشت . كمى بعد به جنگ مسيلمه كذاب رفت . سپس خالد به جنگ با ايرانيان اعزام شد . در جنگ يرموك سهم عمدهاى در پيروزى مسلمانان داشت پس از تصرف حمص ، به قنسرين لشكر كشيد و روميان را شكست داد و شهر را گرفت ، و چندى در آنجا مقام كرد . در حمص و به قولى در مدينه درگذشت . ( د . م . ج 1 ص 877 ) 21 . حمص hams ، به يونانى و به لاتين امسا emesa ، شهرى واقع در غرب سوريه ، به فاصلهء 5 / 1 كيلومترى رود اورونتس ( نهر العاصى ) در جنوب حماة . در دشت حاصلخيزى بر ملتقاى جادههاى مهم و خطوط آهن واقع است . شغل عمدهء اهالى بافتن منسوجات ابريشمى و بار آوردن ميوه و سبزيها و گندم است . حمص مركز داد و ستد نواحى اطراف مىباشد . امسا از ايام باستانى اهميت داشته ، و ميدان نبرد دولتهاى مجاور بوده است كه بر سر دشت حاصلخيز سوريهء مركزى مىجنگيدند . از آن جمله است جنگى كه در حدود 1296 ( يا حدود 1288 ) قبل از ميلاد نزديك آنجا بين رامسس دوم و حتيها روى داد . اورليانوس در اينجا « زباء » ملكهء تدمر ، را مغلوب كرد . يكى از معابد بزرگ بعل در امسا بود ، و در قرن سوم بعد از ميلاد ، كه كاهن اين معبد به عنوان هليوگابالوس به امپراطورى رسيد ، شهر رونق فوق العاده يافت . با نشر مسيحيت ، امسا مقر اسقفى گرديد . اعراب در آخر سال